Egodocumenten Nederlands

Mijn leven, mijn vijand: het waar gebeurde levensverhaal van een anorexia-patiënte/Beeken C Greenstreet R
Diemen: Omega Boek. 1997. 175 p
Claire Beeken is nog jong als zij door haar grootvader seksueel misbruikt wordt. Het nare gevoel en de geheimhouding daarbij maken, dat ze moeite krijgt met eten. Als ze 10 jaar is, belandt ze daarom in een ziekenhuis. Zodra Claire in de puberteit komt, durft ze haar opa te laten weten, dat ze het misbruik wil stoppen. Daarna gaat ze afvallen en is tevreden met iedere kilo die eraf gaat.Zelfs als ze met anorexia nervosa op de psychiatrische afdeling belandt, wil ze niet inzien, dat ze een probleem heeft. Anorexia nervosa, boulimia nervosa en veelvuldig drankmisbruik wisselen elkaar af tussen de opnames door. Een foto in een krant van een ernstig vermagerde anorexia-patiënte, doet Claire de ogen openen. Claire herkent zoveel in het verhaal van deze Caraline, dat ze er alles aan wil doen om te genezen. Wanneer Claire met Caraline in contact komt en deze na korte tijd sterft, wil Claire haar ervaring inzetten om dit bij anderen te voorkomen en richt ze een zelfhulporganisatie op. Ze haalt een diploma voor professioneel counsellor.
KEN: X0.1 beek

Nooit meer slank/Berk M
Amsterdam: Tiebosch Uitgeversmaatschappij. 1981. 119 p
Serie verhalen, waarin de auteur over haar gevecht met eten en gewicht vertelt. Pogingen om op dieet te gaan, verzanden telkens in vreetbuien. Wonderkuren helpen niet. Als kind had ze de oorlog meegemaakt, waarin honger een heel andere betekenis had. Eenmaal aan de toneelschool, gaat ze meer eten om uiteindelijk dik te worden. Eten werd een feest, waarop ze besluit nooit meer slank te worden.
KEN: X0.1 berk

Ik vergeet het niet: hoe mijn eigen onmacht leidde tot anorexia nervosa/Bos C
Den Dungen: Dajastichting. 1991. 98 p
Tijdens een avond uit leert Colette een man kennen met wie zij een voorzichtige relatie begint. Deze Nico voelt zich verantwoordelijk voor een andere vrouw, die psychische problemen heeft. Colette raakt afhankelijk van Nico, die ook druk is voor zaken. Wanneer Colette na een vakantie wat afvalt, voelt ze zich daar prettig bij en besluit nog meer af te vallen. Ze ontwikkelt anorexia nervosa en komt in een ziekenhuis terecht. Nadat ze weer thuis komt, verbreekt ze de relatie met Nico. Jaren later schrijft ze over deze periode in haar leven, waarin ze niet realiseerde, dat ze een ziekte had. Uiteindelijk is ze genezen door weer te gaan eten.
KEN: X0.1 bos

Het verhaal van Anja: een leven met boulimia/Debisschop L
Tielt: Lannoo. 2002. 208 p
Door de spanning voor haar examens krijgt Anja last van chronische verstopping. Haar huisarts schrijft laxeermiddelen voor, waar Anja al snel aan verslaafd raakt. Ook vermagert ze. Omdat ze dit lelijk vindt, probeert ze snel aan te komen. Het gevolg is, dat ze gaat lijden aan boulimia nervosa.Anja krijgt een relatie met Geert en verlangt naar kinderen. Hoewel ze uiteindelijk twee kinderen krijgt, lukt het haar niet te stoppen met de eetaanvallen en de laxeermiddelen. Dankzij de steun van Luc, die zelf ook boulimia heeft, lukt het Anja te stoppen met eten en laxeren. Haar verhaal heeft in twee tijdschriften gestaan, waarna ze reacties kreeg van andere patiënten. Anja hoopt, dat anderen herkenning en steun vinden in haar verhaal. Met een voorwoord van dr. Johan Vanderlinden.
KEN: X0.1 debi

Catherine: zij stierf aan anorexia nervosa/Dunbar M
Nijkerk: Intro. 1986. 125 p
Catherine is altijd al een moeilijke eter geweest, maar de problemen met eten beginnen pas goed als zijn 15 jaar is. De diagnose anorexia nervosa wordt al snel gesteld als Catherine in een ziekenhuis wordt opgenomen, sterk vermagerd. In haar dagboek beschrijft Catherine de problemen in het gezin en haar angst, dat de familie uit elkaar zal vallen. Ze krijgt meerdere opnames, waar men haar via een straf/beloningssysteem op gewicht probeert te krijg en. Zodra Catherine thuis is, vliegen de kilo ´s er net zo hard weer af.Zeven jaar duurt haar strijd, waarna de wens om te sterven zo hevig is, dat ze het opgeeft nog tegen haar ziekte te vechten. Op 22-jarige leeftijd sterft Catherine; ze weegt dan nog 19 kilo. Haar verhaal is geschreven door haar moeder, met een hoofdstuk van haar vader, een vriendin, de huisarts en therapeute Susie Orbach
KEN: X0.1 dunb

Honger naar waanzin: bericht uit een psychiatrische inrichting/Erlenberger M
Baarn: Hollandia B.V.. 1978. 280 p
Maria is opgenomen in een psychiatrische inrichting, omdat ze steeds minder is gaan eten. Met een ondergewicht belandt ze op een afdeling, die ze met scherpe bewoordingen neerzet. Vanuit haar eigen bed, observeert ze de andere patiënten en de staf. Daarbij heeft ze de vraag, of het normaal is wat zij doet. Een diagnose wordt niet gesteld, slechts de conclusie dat haar gedrag niet in de maatschappij geduld wordt.
KEN: X0.1 erle

Honger in je hoofd: leven in de schaduw van een eetobsessie/Gooren M
Amsterdam : Uitgeverij Balans. 1995. 159 p
Monique is 11 jaar, als ze door een groeistoornis blijft steken op een lengte van 1.51 meter. Eten was een bron van troost, waardoor ze dikker werd. Op haar 13e moest ze daarom een dieet gaan volgen. Als de nieuwigheid eraf is, beginnen de eetbuien. Monique geeft een beschrijving van haar jeugd, haar jaar in Amerika, studententijd en haar leven als mollige, volwassen vrouw. Voornamelijk haar beschrijving over de eetbuien en de strijd daartegen zijn onderwerp van dit boek.
KEN: X0.1 goor

In de ban van vermageren en dwang/Groot de M
Gorinchem : Diakonale Stichting voor Maatschappelijke Dienstverlening ´De Overwaard´. 1980. 58 p
Maria kreeg van haar psycholoog de opdracht een dagboek bij te houden. Omdat zij, tijdens haar ziekte, ervaringen van anderen miste, heeft zij haar dagboeken beschikbaar gesteld voor publicatie. Na de geboorte van haar zoontje ging Maria vermageren. Naarmate het gewicht minder werd, kreeg ze last van dwanghandelingen. Maria krijgt diverse behandelingen, maar de anorexia wordt erger. Ze overlijdt bijna aan de ziekte en gaat daarna in therapie bij een psycholoog. Er wordt algemene informatie gegeven over anorexia nervosa.
KEN: X0.1 groo

Verloren lust: een anorexia nervosa dagboek/Hooymans S
Arnhem  Ellessy. 1993. 165 p
Na de dood van haar broer Frank richt Simone zich in haar dagboek tot hem. In 1991 begint ze met lijnen en schrijft ze over haar gevecht tegen eten. Regelmatig heeft ze contact met haar huisarts, ook als blijkt, dat ze aan anorexia nervosa lijdt. De huisarts adviseert haar ouders om zich niet met het eten van Simone te bemoeien. Simone gaat weer eten en dankzij de begeleiding van de huisarts weet ze de ziekte te overwinnen. De huisarts verklaart haar officieel ´genezen´.
KEN: X0.1 hooy

In het rijk der schimmen: het dramatische verhaal van een jonge vrouw over haar strijd tegen anorexia nervosa/Hornbacher M
De Bilt: Bosch & Keuning. 1997. 288 p
Samen met een vriendinnetje begint Marya met het uitbraken van haar eten. Ze is dan pas 9 jaar, maar gaat hevig aan boulimia nervosa lijden. Op haar vijftiende ontwikkelt ze anorexia nervosa. Jarenlang schommelt haar gewicht tussen de 23 en 61 kilo. Zes keer wordt ze opgenomen in een ziekenhuis en een keer in een psychiatrische inrichting. In eindeloze uren therapie werd ze onderworpen aan diagnostiek en observaties, zodat ze zich net een laboratoriumrat voelde. Een jonge vrouw, maar ze voelt zich al oud.
KEN: X0.1 horn

Honger naar liefde: de eenzame weg van anorexia/Keijsers G
Groningen: GopherPublishers. 2002. 365 p
Gerda Keijsers heeft dit boek geschreven vanuit haar ervaring als moeder en therapeut. Haar dochter Marieke ontwikkelt anorexia nervosa en wordt al snel ernstig ziek. Op het moment, dat zij di t toegeeft, gaan moeder en dochter op zoek naar hulp. De behandeling bij een therapeute wordt al snel afgebroken. Marieke heef t wel contact met Eline, een diëtist. Zowel Gerda als Eline staan als supporters aan de zijlijn en laten alle beslissingen bij Marieke zelf liggen. De huisarts doet niets, omdat hij met zijn praktijk wil stoppen. Vanuit haar theorie als reïncarnatietherapeute beschrijft Gerda het proces waar Marieke doorheen gaat, tot ze nog 37 kilo weegt. Gerda wil bewust niet ingrijpen in Marieke´s proces, zelfs als dit haar dood zou betekenen. Marieke wil zelf geen hulp, maar het alleen oplossen. Langzaamaan komt ze aan en gaat met haar moeder mee naar een therapie-weekend in Frankrijk. Vanaf dat moment gaat het beter met haar en ziet ze de toekomst positief in.
KEN: X0.1 keij

Over-eten: boulimia, samen kunnen we het aan/Loeber-Crol L Loeber O
Deventer: Ankh-Hermes. 1997. 142 p
Wanneer ze stopt met roken, ontwikkelt Liesbeth Loeber-Crol op volwassen leeftijd boulimia nervosa. Zij en haar man Olav beschrijven hun jeugd, hoe de ziekte kon ontstaan en hoe zij er samen mee om gegaan zijn. Liesbeth kwam in contact met de Anonieme Overeters, een zelfhulporganisatie. Daar heeft ze een groot deel van haar herstel aan te danken. Daarnaast bezocht zij allerlei hulpverleners: een diëtist, psychotherapeuten, homeopatisch arts. Verder ging zij zich verdiepen in alternatieve geneeswijzen en volgde spirituele opleidingen. Olav vertelt, hoe een partner om kan gaan met een ziekte als boulimia nervosa.
KEN: X0.1 loeb

Honger naar begrip: Leven met anorexia nervosa/Loots S
Tilburg: The Flame Publishing. 1999. 220 p
Gedurende vijf jaar leed Sofie Loots aan anorexia nervosa. In die periode hield ze een dagboek bij. Uit zo´n 1500 pagina´s dagboektekst is een selectie gemaakt. Sofie besluit in haar eindexamenjaar wat kilo´s af te gaan vallen. Ze weet niet precies hoe het afvallen verlopen is, maar ze ontwikkelt anorexia nervosa. Sofie wordt opgenomen in een ziekenhuis, waar ze enkele maanden blijft. Ze blijft zich onzeker voelen. Na haar vakantiewerk begint ze aan een opleiding en een bijbaan.Omdat ze opnieuw afvalt, besluit ze een intake te doen bij twee klinieken en bij een PAAZ.Ze wordt opgenomen in een gespecialiseerde kliniek. Vanwege een nieuwe opleiding stopt ze de behandeling. Deze opleiding breekt ze ook af, waardoor ze opnieuw onzeker wordt. Sofie laat zich voor de tweede keer in een kliniek in Oegstgeest opnemen. Na deze opname krijgt Sofie ambulante therapie en gaat ze werken.Na de zomervakantie gaat het ineens een stuk beter met haar.
KEN: X0.1 loot

Hongeren: anorexia nervosa een autobiografisch verslag/MacLeod S
Haarlem: De Toorts. 1982. 183 p
Sheila MacLeod wordt in 1939 geboren op het eiland Lewis (Schotland). Het gezin van herkomst is hecht, sterk familiegebonden. Op het eiland heerst een bekrompen mentaliteit. Als ze vijf jaar is, verhuist het gezin naar Londen. In 1952 gaat Sheila naar een meisjeskostschool, waar ze zich schaamt voor haar armoedige achtergrond. Wanneer ze in de puberteit komt, begint ze zich dik en lelijk te voelen. Ze voelt zich van haar familie vervreemd en op school vernederd. In haar dagboek houdt ze bij hoeveel ze afvalt en hoezeer ze van eten walgt. Sheila wordt niet behandeld, maar op een dag krijgt ze van haar moeder via een gedicht te horen hoe ze eruit ziet. Waarschijnlijk herstelt ze daarna spontaan, hoewel ze naderhand nog twee lichtere terugvallen heeft. Aan de hand van wetenschappelijke literatuur interpreteert ze haar eigen verhaal en geeft een kritische mening over de bestaande theorieën, waar zij het soms wel, soms niet mee eens is.Ze geeft een eigen invulling aan de ziekte anorexia nervosa, evenals een ´recept´ om een patiënt te creëren.
KEN: X0.1 macl

Uit balans: 2 jaar in een psychiatrische inrichting/Meester M
Amsterdam: Uitgeverij SUA. 1987. 184 p< br />Dit autobiografisch verslag gaat over Heleen, die zich op haar 17e vrijwillig laat opnemen in een psychiatrische inrichting. Ze heeft anorexia nervosa en snijdt zichzelf en weet, dat ze zo niet verder kan. In de diverse groepstherapieën worden jongeren met psychische problemen begeleid. Heleen blijft worstelen met haar anorexia en regelmatig snijdt ze zichzelf.Ze voelt zich aangetrokken tot een vrouwelijk staflid en gaat zich bezighouden met de vraag of ze lesbisch is. Af en toe bezoekt ze het COC. Na twee jaar wordt ze ontslagen uit de inrichting
KEN: X0.1 mees

Moïra, 16 jaar en genezen van anorexia: haar dagboek/Müller M
Zeist: Indigo. 2000. 199 p.
Vanaf haar tiende houdt Moïra een dagboek bij, omdat ze graag schrijfster wil worden. Ze beschrijft haar leven in Amsterdam en in Humpolec, een klein dorp in Tsjechië. Op haar tiende krijgt Moïra een voedselvergiftiging en vanaf die tijd houdt ze nauwlettend alle etiketten in de gaten. Ze beschrijft het als haar eerste eetfobie. Als ze 14 jaar is, besluit ze te gaan lijnen. Het afvallen begint langzaam, maar dan vliegen de kilo´s eraf.Haar ouders ontdekken al vrij snel, dat het afvallen voor Moïra een obsessie is geworden.Ze bezoekt een psychiater, maar deze gelooft niet, dat ze aan anorexia nervosa lijdt. Een diëtist vindt haar gewicht ook niet zo heel erg laag.Zowel Moïra als haar moeder geloven, dat ze in levensgevaar verkeerde, maar omdat ze niet extreem licht was, werd het niet geloofd door de hulpverleners.Moïra gaat bij Evert logeren, een spiritueel hulpverlener. Ze praat veel met hem en hij wijst haar op haar gedrag. Moïra leert na te denken over haar anorexia en over haarzelf. Af en toe brengt ze een bezoek aan Baba, een ayurvedische arts. Nadat ze weer naar Amsterdam is teruggekeerd, komt Moïra langzaam weer aan. Ze gaat studeren in Tsjechië. Op sommige punten in het boek schrijft Moïra achteraf een zelfreflectie, hoe zij zichzelf in die tijd zag. Ze beschouwt anorexia als een leerschool, die haar veel pijn heeft gedaan, maar ook veel leerzame ervaringen heeft gegeven.
KEN: X0.1 müll

Een gewichtige zaak: als anorexia je leven beheerst/Parèl K
Groningen : Vision Evangelische Uitgeverij. 1998. 95 p
Kim is christen en heeft anorexia nervosa gehad. Deze ziekte begon op haar 18e jaar, toen ze op kamers ging wonen. Ze beschrijft zichzelf als een stil, verlegen meisje. Eenmaal op zichzelf begint ze op haar eetpatroon te letten. Als Kim 5 kilo is afgevallen, wil ze hulp gaan zoeken, om te voorkomen dat ze anorexia nervosa ontwikkelt. Ze weet, dat ze persé christelijke hulp wil. Kim gaat in ambulante therapie bij een psycholoog, maar vermagert nog meer. Zo moddert ze een tijdje door, totdat ze in contact komt met Bert, een pastoraal hulpverlener. Gedurende de periode dat ze bij hem komt, kan ze met hem praten, bidden en in de bijbel lezen. De steun van haar vriend en de hulp van de pastoraal werker hebben Kim helpen genezen. Ze heeft dit boek geschreven, omdat ze geen enkel boek kende, dat het probleem benaderde vanuit de geloofskant.
KEN: X0.1 parè

Help! Ik ben veel te dik : over anorexia nervosa/Thijsen M
Hulshout: De Koofschep. 1994. 62 p
De moeder van Katleen merkt, hoe haar 14-jarige dochter steeds magerder wordt en last heeft van hoofdpijn. Van een klasgenoot hoort ze, dat Katleen al haar eten weggooit. Hulp wordt gezocht bij de huisarts, de schoolarts, maar daar schieten ze weinig mee op. De schoolarts meldt, dat de directie het probleem anorexia op school ontkent. Na enkele weken kan Katleen terecht bij een psychiater, dokter Vanderschoot. Tijdens het eerste gesprek ontdekt de moeder, dat haar dochter zich zeer ellendig voelt; zo kent ze het meisje niet. Katleen blijft de psychiater regelmatig bezoeken. Haar moeder begeleidt haar op een strenge manier. Ze laat Katleen zien, dat er belangrijker dingen in het leven zijn dan een slank fi guur. Katleen is na anderhalf jaar zo goed als van haar anorexia af.
KEN: X0.1 thij

Wie niet eten wil is gek/Valère V
Baarn: Uitgeverij In den Toren. 1980. 159 p
De Franse tien er Valérie Valère wordt op 13-jarige leeftijd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Vier maanden werd ze daar behandeld voor anorexia nervosa via een systeem van beloning en straf. De strenge verpleegkundigen en de andere opgenomen kinderen maken haar bang. Valérie gebruikt harde woorden om haar lijdensweg te benadrukken. Ze noemt haar boek de neerslag van de waanzin.Ze zit veel alleen in een kamertje en moet eten om privileges te verdienen. Therapie krijgt ze niet, wel worden er vragen gesteld door een psychiater. Valérie´s enige contacten zijn met enkele andere anorexiapatiënten. Als ze voldoende is aangekomen mag ze naar huis. Uit woede over wat haar is aangedaan, heeft ze in drie weken tijd haar verhaal opgeschreven.
KEN: X0.1 valè

Geleefd door een eetstoornis/Venrooij C van
Heerhugowaard: Gigaboek. 2002. 93 p
Claudia begint op haar zestiende met lijnen. Ze voelt zich te dik om op haar verzorgpony te rijden. Het lijnen gaat erg goed. Als ze bij de huisarts komt vanwege rugklachten, vertelt hij haar, dat ze aan anorexia nervosa lijdt. Ze wordt opgenomen in een ziekenhuis en krijgt sondevoeding. Desondanks blijft ze jarenlang zweven met een gewicht tussen 32 en 37 kilo. Er volgt een gedwongen opname op een PAAZ-afdeling. Ook daar krijgt ze sondevoeding, waardoor ze ernstige lichamelijke complicaties krijgt. Claudia is bang om boulimia nervosa te ontwikkelen. Als ze terug is uit het ziekenhuis, blijft de eetstoornis bestaan. Ze krijgt last van vreetbuien en gaat laxeermiddelen gebruiken. Ondertussen pakt ze een baan op, gaat ambulante therapie volgen en naar een zelfhulpgroep. Na een tijd komt ze in de WAO terecht, mede als gevolg van de eetstoornis. Claudia gaat vrijwilligerswerk doen voor de Stichting AN/BN. Met dit boek hoopt ze andere patiënten herkenning te bieden.
KEN: X0.1 venr

Eindelijk lucht/Vlielander M Gommeren R van
Wuustwezel: Marguerite Vlielander. 1992. 119 p
Marguerite is de dochter van de eigenaar van een groot landbouwgebied. Omdat haar ouders geen tijd hebben haar zelf op te voeden, wordt dit gedaan door kindermeisjes. Paardrijden en de natuur van het landgoed zijn haar grootste liefhebberijen.Tijdens een feest wordt haar door één van de aanwezige dames te verstaan gegeven, dat ze te dik is. Als ook haar vader, die zij vereert, deze mening deelt, begint Marguerite met vermageren. Haar huisarts schrijft een streng dieet voor en geeft pillen voor de schildklier. Wanneer een onbekende dame haar dik vindt, besluit ze zo mager te worden, dat niemand dit ooit meer zal zeggen. Uiteindelijk lijdt Marguerite 30 jaar aan anorexia nervosa. Al die tijd blijft ze voor haar ouders zorgen. Voor vrienden heeft ze geen tijd; deze worden ook door haar ouders afgekeurd.Vlak na het overlijden van haar vader, laat de huisarts een diëtist komen.Deze Marleen is zeer kordaat, waardoor Marguerite haar strakke eetpatroon durft los te laten. De hyperventilatie die ze daarna krijgt, wordt door een neuroloog behandeld. Het geloof is voor Marguerite in haar genezingsproces een grote steun.
KEN: X0.1 vlie

Leven in innerlijke verscheurdheid: het verhaal van een anorexie/Vries R de
Kapellen: Uitgeverij Pelckmans. 1987. 152 p
Riet is 17 jaar als zij een relatie krijgt met een oudere man. Zij schrijft hem brieven. Deze man verlangt van haar, dat ze zich volwassen opstelt, maar dat lukt haar niet. Ze wordt door hem misbruikt. Omdat ze de rol van volwassene niet aan kan, vlucht ze in hongeren. Na anderhalf jaar leert ze Johan kennen. Met hem heeft ze een intensief briefcontact. Hoewel Riet aan anorexia nervosa lijdt, geloven beiden in genezen. Natuurvoeding helpt haar daarbij.
KEN: X0.1 vrie

Door de hel van anorexia/Vries M de
Deventer: Ankh-Hermes. 2001. 96 p
Martine is een tiener met als grootste hobbie wielrennen. Wanneer ze gekeurd moet worden, merkt de keuringsarts op, dat er wel wat pondjes af mogen. Hoewel ze vanaf haar twaalfde al bezig is met lijnen, stopt ze na die opmerking radicaal met eten. Ze is dan 16 jaar. In haar dagboekfragmenten beschrijft ze ook de strijd tegen een stem, die haar uitscheldt. Martine ontwikkelt anorexia nervosa. Dit beseft ze ook, maar ze wil geen hulp. Ze wil er zelf uitkomen. Haar vader zoekt contact met een ervaringsdeskundige. Hier heeft Martine veel aan, meer dan aan de uitspraken van doktoren, omdat zij de ziekte alleen uit boeken kennen. Martine schrijft veel in haar dagboek en gedichten. In een droom vermoordt ze het stemmetje. Voor haar is dit een bevrijding. Ze heeft het gevoel, dat ze helemaal van de anorexia afkomt.
KEN: Y0.1 vrie

Tinus! Tinus!: Van anorexia tot goud/Steman B
Naarden: Strengholt. 2002. 160 p
Dit boek is een biografie over Leontien van Moorsel, de wielrenster die vele titels op haar naam heeft staan. Het beschrijft haar leven als wielrenster, haar jeugd en haar ouders en man. Maar vooral gaat het boek over de overwinning die Leontien behaalde over anorexia. In 1989 rijdt ze voor het eerst de Tour Féminin en maakt haar trainer Hoekstra een opmerking over verkeerd eten en te zwaar zijn. Leontien besluit af te vallen, ook omdat de winnares heel mager was. Afvallen was al snel het enige dat Leontien deed. Ondertussen won ze allerlei wedstrijden, wordt wereldkampioen en wint twee keer de Tour Féminin. Ze lijdt aan anorexia nervosa en stopt met wielrennen. Wanneer ze, vele kilo´s zwaarder weer gaat wielrennen, wordt ze uitgescholden omdat het publiek haar te dik vindt. Vier jaar later wordt ze opnieuw wereldkampioen en in 2000 wint ze drie gouden medailles op de Olympische Spelen. Met de overwinning op haar anorexia is Leontien een voorbeeld van anderen.
KEN: X0.1 stem